| فکر کنم مطالب زير تا حدودي اين رشته قشنگ را توضيح بده:
فعاليتهاي مهندسي صنايع را ميتوان به قرار زير خلاصه كرد:
1- انتخاب و طراحي فرايندها و روشهاي ساخت
2- انتخاب و طارحي ابزار و تجهيزات
3- طراحي تسهيلات فيزيكي شامل استقرار واحدها، ماشين آلات، تجهيزات، سيستمهاي حملو نقل و طراحي تأسيسات انبار محصول و مواد اوليه
5- طراحي و گسترش سيستمهاي برنامهريزي و كنترل براي توزيع كالاها و خدمات توليد، كنترل موجودي، كنترل كيفيت، تعمير و نگهداري كارخانه، مديريت پروژه (PERT.CPM) و ساير فعاليتهاي مربوطه .
6- ايجاد سيستمهاي كنترل هزينه شامل كنترلهاي بودجهاي و تحليل هزينه.
7- بررسي فني اقتصادي آلترناتيوهاي سرمايهگذاري.
8- طراحي و ايجاد سيستمهاي اطلاعات و كنترل در مديريت.
9- طراحي و استقرارا سيستمهاي ارزيابي مشاغل.
10- طراحي و ايجد سيستمهاي مديريت حقوق و دستمزد و پرداختهاي تشويقي و پاداش.
11- ايجاد معيارهاي مناسب براي سنجش و ارزيابي كاركرد شامل سيستمهاي اندازهگيري و ارزيابي.
12- ارزيابي قابليت اطمينان و كاركرد.
13- برنامه ريزي و سازماندهي نيروي انساني.
14- بهينه سازي با استفاده از روشهاي تحقيق در عمليات (OPERATIONS RESEARCH) شامل برنامه ريزي خطي، شبيه سازي، برنامه ريزي غيرخطي و پويا و عدد صحيح و آناليز تصميمگيري، تحليل سيستمها، مدلهاي احتمالي و تئوري شبكهها.
15- برنامه ريزي اقتصادي، مديريت مالي و اقتصاد سنجي
همچنان كه ديده ميشود، مهندسي صنايع ميكوشد تا مسأله را با ديد كلي و سيستمي حل كند. لازم به تذكر است كه بيشتر سيستمهاي كنوني به واسطه وسعت عمل و پيچيدگي روابط بين آنها، به سادگي قابل تجزيه و تحليل نيستند. از اينرو، مهندسي صنايع براي طراحي و اداره اين سيستمها بويژه از نقطه نظر مديريت و تصميم گيري به كامپيوتر نياز دارد. در حال حاضر پيشرفتهاي علوم كامپيوتر موجب پيدايش سيستمهايي نظير CAD/CAM و سيستمهاي ساخت انعطاف پذير FMS و رباته(ROBOTICS) شده است كه افق گستردهاي را در مقابل مهندسي صنايع براي حل معظلات فني اقتصادي فرايندهاي صنعتي گشوده است.
به طور خلاصه، مهندسي صنايع دانش بسيار مؤثري در پيشبرد هدفهاي هر سازمان است. مهندسي صنايع براي كمك به ايجاد يا بهبود چنين سيستمهايي به وجود آمده است. لازم به تذكر است كه مهندس صنايع ميتواند علاوه بر سازمانهاي صنعتي و توليدي، در ساير سازمانها مانند بانكها، شركتهاي بيمه، بيمارستانها و سازمانهاي دولتي و غير دولتي فعاليت كند.
مقاطع و گرايشهاي مهندسي صنايع
آشنايي با دوره كارشناسي مهندسي صنايع
مهندسي صنايع فن بكارگيري مهارتهاي تكنيكي و استفاده مؤثر و نظام يافته از نيروي انساني،زمان، ماشين آلات و تجهيزات، ساختمان، مواد و سرمايه به منظور توليد كالا يا كيفيت و كميت مطلوب است. دروس تخصصي اين رشته عمدتاً حول محور حل و فصل مسائل توليد انبوه در واحدهاي صنعتي طراحي شده است و تكنيكهايي چون برنامهريزي توليد، مهندسي فاكتورهاي انساني، طراحي ايجاد صنايع، برنامه ريزي و كنترل توليد و موجوديها، برنامه ريزي تعميرات و نگهداري به صورت جامع در اين مجموعه آموزش داده ميشود.
ابعاد فعاليتهاي صنعتي و خدماتي آنچنان گسترده است كه حل مسائل تصميمگيري و برنامهريزي را در سطح اينگونه واحدها بدون بهرهگيري از روش علمي غير ممكن ساخته است. بنابراين مديريت مؤسسات توليدي و خدماتي نياز مبرمي به وجود كارشناسان متبحر در امر برنامهريزي دارند، بدين معني كه مديران تنها اهداف را تعيين و سپس مسأله را به كارشناس برنامه ريز ارائه ميدهند. مراحل جمعآوري اطلاعات، تجزيه و تحليل دادهها، مدلبندي و حل مسأله به وسيله كارشناس برنامهريز انجام ميشود و جوابها مسأله ارائه ميگردد. بهترين جواب توسط مدير انتخاب ميشود. ارائه بهترين جواب بدون بهره گيري از روشهاي علمي غير ممكن است. دانش آموختگان اين دوره ميتوانند در بخشهاي مهندسي توليد، مهندسي صنايع، برنامهريزي و كنترل توليد، طرح و توسعه كارخانجات و مؤسسات توليدي و نيز واحدهاي ستاد طرح و برنامه و بهره برداري در وزارتخانهها فعاليت نمايند.
گرايشهاي مقطع كارشناسي عبارتند از:
1- توليد صنعتي
2- تجزيه و تحليل سيستمه
3- تكنولوژي صنعتي
4- ايمني صنعتي
آشنايي با دورههاي كارشناسي ارشد مهندسي صنايع
1- مهندسي صنايع
دوره كارشناسي ارشد مهندسي صنايع دورهاي آموزشي با تأكيد بر آموزشهاي پيشرفته در مهندسي صنايع و تجزيه و تحليل سيستمهاي صنعتي است و هدف آن تربيت متخصصيني است كه با بهرهگيري از آموختهها و دانشهاي مهندسي و دروس اختصاصي اين دوره به شناخت، تحليل و ارائه طرح براي سيستمهاي متشكل از انسان، مواد و ماشين توانا باشند. دانش آموختگان دوره كارشناسي ارشد مهندسي صنايع قادر به انجام خدمات گستردهاي در زمينهاي زير هستند:
1- كشف و برررسي مشكالت وزارتخانهها، سازمانهاي ستادي و نظامهاي صنعتي.
2- جستجوي ارتباط منطقي بين اجزاء انواع سيستمهاي توليدي و غير توليدي.
3- برنامهريزي و ارائه مدل جهت كسب بهترين بازدهي از كاركرد سيستمها.
4- كنترل سيستمها جهت پيگيري نواقص و ارائه مدل مطلوب و نهائي.
6- برنامهريزي و شركت در اجراي پروژههاي تحقيقاتي صنعتي.
7- ارائه الگوهاي مناسب براي طراحي واحدهاي توليدي عظيم كشور.
با توجه به تنوع وزارتخانهها، صنايع توليد و پروژههاي صنعتي در دست اجرا و نياز روز افزون صنايع مادر و واحدهاي مختلف صنايع نظامي و نيز اكثر مراكز خدماتي به متخصصين اين دوره، اهميت تربيت كارشناسان ارشد در اين زمينه روشنتر ميشود.
2-مهندسي سيستمهاي اقتصادي- اجتماعي
مهندسي سيستمهاي اقتصادي اجتماعي به آموزش و تحقيق در زمينه برنامهريزي و طراحي سيستمهاي مختلف مورد نياز جامعه ميپردازد. مهندسي سيستمهاي نظير حملونقل، آبرساني، ارتباطات، توزيع كالاها، و انجام خدمات آموزشي و بهداشتي در اين زمينه قرار دارند. مهندسي سيستمهاي اقتصادي-اجتماعي به مطالعه، مدلسازي، و تحليل علمي اينگونه سيستمها ميپردازد و با در نظر گرفتن ابعاد مختلف آنها و همچنين با توجه به نيازها، اولويتها، و امكانات جامعه سيستم بهينه را طراحي ميكند.
3- مديريت سيستم وبهرهوري
دوره كارشناسي ارشد مديريت سيستم و بهرهوري به منظور علوم و فنون اداره صنايع با تأكيد بر كاربرد روشهاي كمي و نظامگرا در اداره امور صنعتي تدوين گشته است. از آنجا كه روشهاي مورد استفاده در اين دوره به آموزش و تجزيه و تحليل مسائل مهندسي نيز كاربرد گستردهاي دارد، دانش آموختگان دورههاي كارشناسي فني و مهندسي بعلت آگاهي از دانش مهندسي براي فراگيري دروس دوره مزبور نيز آمادگي كافي را خواهند داشت تا با آگاهي كافي بتوانند در مشاغل مديريتي مشغول بكار شوند.
مديريت سيستم و بهرهوري در حسن اداره و موفقيت صنايع و توسعه صنعتي كشور نقش كليدي دارد. تلفيق احسن عوامل انساني و فيزيكي در جهت تحقق هدفهاي تعيين شده و كسب بيشترين نتيجه، در چهارچوب فعاليتهاي مديريت است. اهميت اين نقش سبب گشته است كه دانش و فنون مديريت سيستم و بهرهوري توسعه فراواني يابد. با پيچيده شدن و گسترش سازمانهاي صنعتي و پيشرفت علوم و فنون مديريت، سيستم و بهرهوري، مديران صنايع بايد علاوه بر اطلاعات مهندسي از دانش مديريت نيز برخوردار باشند.
دانش آموختگان دوره كارشناسي ارشد مديريت صنايع، ميتوانند در زمينههاي زير فعاليت نمايند:
1- مديريت واحدهاي صنعتي.
2- تجزيه و تحليل مشكلات و نارسائيهاي مديريت واحدهاي صنعتي و ارائه طريق براي بهبود مديريت آنها با استفاده از روشهاي كمي و نظامگرا.
3- انجام تحقيق و بررسي در زمينه روشهاي مديريت و بهبود اين روشها با توجه به شرايط ايران.
دوره دكتري مهندسي صنايع
دوره دكتراي مهندسي صنايع بالاترين مقطع تحصيلي است كه در اين رشته به اعطاي مدرك ميانجامد و مجموعهاي هماهنگ از فعاليتهاي پژوهشي و آموزشي است كه موجب احاطه و دستيابي دانشجو به آثار علمي در زمينه مهندسي صنايع و توانايي در تهيه متون تحقيقاتي، نوآوري، كمك به پيشرفت و گسترش مرزهاي دانش در اين رشته خواهد شد.
كه شامل سه گرايش: مهندسي صنايع، سيستمهاي اقتصادي-اجتماعي و مديريت سيستم و بهرهوري ميباشد
|
